Η αναγκαστική ταχεία επαναφορά στις δραστηριότητές τους, οδήγησε τους ασθενείς σε αναζήτηση νέων, λιγότερο τραυματικών μεθόδων ανάπλασης του προσώπου.

Εκπροσωπούνται κυρίως από μηχανισμούς που στόχο έχουν την μελανίνη και την αιμοσφαιρίνη ως χρωμοφόρα (αποτρίχωση, αγγειακές βλάβες προσώπου & κάτω άκρων).

Υπάρχουν επίσης μηχανισμοί με στόχο το νερό ως χρωμοφόρο, μηχανισμοί ραδιοσυχνοτήτων (RF) και συνδυασμοί μηχανισμών.

Με όλους τους παραπάνω μηχανισμούς επιτυγχάνεται σχετική δημιουργία και απόθεση νέου κολλαγόνου.

Τα αποτελέσματα των μη επεμβατικών μεθόδων δεν έχουν την διάρκεια σε βάθος χρόνου με εκείνη των επεμβατικών.

Υπάρχει σαφής βελτίωση των επιφανειακών βλαβών (καφεοειδείς κηλίδες και αγγειακές μικρές βλάβες).